20170605

all systems nominal

αναφορά συστημάτων στο ελάχιστο

Γιάννης Αγγελάκας & Νίκος Βελιώτης - Η πλημμύρα

εδώ που φτάσαμε
για να ζήσεις τη ζωή
πρέπει να είσαι
αυτός που κρατάει το κουτάλι
και ταυτόχρονα
αυτός που πνίγεται μέσα στην κουταλιά νερό
και να πειστείς πως δεν ξέρεις
ότι δε θα γίνει ποτέ
-κι ας το ξέρουν ακόμα και
τα μικρά παιδιά που κρύβουν τη φωτιά-
αλλά αντίθετα
να νιώθεις ότι παίζεις τη ζωή σου
κορώνα γράμματα

Γιαννης Αγγελακας & Νικος Βελιωτης - Το ξερουν τα ποταμια

20170217

+∞=+∞+1

Vijay Iyer Trio - Little Pocket Size Demons


μπαίνω σε κόσμους που δεν υπάρχουν και παλεύω με τα τέρατα εκεί.
ψάχνω τον εαυτό μου στους άλλους γιατί δε γίνεται να υπάρξει αλλού.
τι κι αν συμμετέχει ο θάνατος, το παιχνίδι παραμένει παιχνίδι.
σε κάθε κίνηση θα γελάσεις όπως γελάει το μωρό μόλις ένα παιχνίδι κάνει θόρυβο.
μπαίνω στο σύστημα, μέσα στο μάτριξ και αλλάζω τις διαστάσεις, ώστε να βρεθούμε πάλι πιο κοντά.
αλλάζω πρόσημο στον χρόνο αλλά δεν μειώνει τον πόνο.
μασουλάω την βαρύτητα μα και πάλι δεν πετάει κανείς.
μηδενίζω τις αποστάσεις και η επικοινωνία είναι αδύνατη.

πάντα με αίματα στα χέρια, πάντα για τέρατα στα πόδια. και πάντα το τέρας που του ξεφεύγω έχει σώμα που είναι εκβλάστημα του δικό μου.
είμαι ταυτόχρονα σωτήρας και προδότης του εαυτού μου.
βρίσκομαι ανάμεσα στην χορδή και στις αλογότριχες.

έμαθα να βρίσκω τη συνέχεια από την παράγωγο και το έργο και τη δημιουργία

αλλά αν δεν ξέρω την παράγωγο ή δεν δημιουργώ πώς θα βρω αν είμαι συνεχής;

πετάω τυχαίες φράσεις σε τυχαίες εκφάνσεις και αρνούμαι να δεχτώ ότι αυτό αποτελεί έκφραση
ότι η κάθε έκβαση εξωτερίκευσης είναι καταδικασμένη να είναι έκφραση αυτού που νιώθεις
και μόνο η έμφαση στα linguistics (έμφυτη, ακούσια ή και εκ παιδεματος) καθιστά μια πράξη τέχνη.
με έντεχνη χειρουργική επεμβάση σε καθημερινές αντιδράσεις μπορείς να αναδύσεις και να ανασκάψεις
όλο το είναι.

είναι κουρασμένο πια το white rabbit που ακολουθώ και τρέχει συνεχώς
και περιμένει να δει την κόκκινη βασίλισσα για να καταλάβει πως δεν είναι αυτό που τρέχει συνεχώς
αλλά ο χρόνος που δεν σταματά ούτε όταν τελειώσει.
για αυτό και εγώ καμιά φορά κάνω ότι κοντοστέκομαι, ότι κάνω μια στάση, για να κοντύνει η ακόρεστη κούρασή του.

εξάλλου στην τελική, τι κι αν έχουν ειπωθεί τα πάντα;
πάντα θα υπάρχει χρόνος για άλλο ένα.
αρκεί να του τον δώσεις.
για αυτό,
μπαίνω σε κόσμους που δεν υπάρχουν και παλεύω με τα τέρατα εκεί.