κολορατούρα

Berghain - ROSALÍA

χαρτογράφησα τον κόσμο
για να αράζω άνετα μέσα του
κι ο κόσμος είν ελαστικός
και ζει κι ενταφιασμένος

μα ο κόσμος όλος δε νογά
σε μια γυάλα να ζήσει
απλώνουν τα πλοκάμια του
κι αστράφτουν οι πληγές του
διαστέλλεται η σάρκα του 
στο διηνεκές να φτάσει

η γυάλα μόλις έσκασε ζωή ν' ανακαλύψει μετέωρος μα είμ' εγώ χωρίς βαρίδι ή πόθο τ' απομεινάρια βλέποντας ψευδοσυλλογιζιέμαι "γιατί η ζωή να 'ναι μακριά γιατί εγώ να απέχω απών εγώ δεν ήμουνα μα η άνεση με φτιάνει"

πιάστε τα φτυάρια αδερφές μυστριά και πηλοφόρια φτιάξε και χτίσε κέντησε τη σάρκα του κόσμου νιώσε

μην αφήσεις την άνεση να σε συμπαρασύρει τα μερεμέτια η ζωή βαθιά τα αγαπάει

κάποιος δηλητηρίασε τον νερόλακο

περπατούσε ακούγοντας ένα σαμπλάκι του Γιάννη που παιζε μαζί του ο Βαγγέλης 

giannis sample 2.mp3

και του βγήκε από μέσα του μια φωνή που νόμιζε ότι ήταν στο σαμπλ και έλεγε 

den exw pia ton elegxo tou eaftou mou

afinomai

paradinomai

sikwnw ta xeria psila kai ta afinw na pesoun

san ti zwi pou kyla apo scroll down se scroll down

all systems nominal - tous koroideve olous - fantasma

ola ta xe grapsei se afto edw to imerologio

olous tous fovous

kai egine profitis

ola eginan

ola omws

den exw pia ton elehxo tou eaftou mou

afinomai

paradinomai

pos mpainei teleia? pos anasainw? pos sikwnomai? pos zw?

me katestrepse i apoysia koinwnikou istou

alla ki auto itan prosorini lysi afou ta problimata nou itan panta ekei afou panta ta fovomoun kai twra exw paradwsei to timoni se ô,ti mou traviksei tin prosoxi arketa oste na mi varethw na zw, exw paradwsei to timoni ston algorithmo ithikis pou exei sximatistei apo ta trends, exw paradwsei tin elpida se mia psixoyherapia pou deixnw to 1/10 oswn niwthw kai gkriniazw plu de ne katalavainoun, exw paradwsei tin elpida tis egrigorsis stin aggeliki zitwntas tis na ginei mia mitropatriki figoura kai na mou deiksei ton kosmo, o. ti romantiko

den exw pia ton elehxo tou eaftou mou pia

afinomai

paradinomai

0

ισοπέδωση
το ότι ζω, ένα τεκνικαλιτι
ακούω την καρδιά μου να χτυπάει και δε το ξεχωρίζω από τον ήχο του ψυγείου
δεν υπάρχει άτομο
δεν υπάρχει ψυχή
είμαι η χαρτοσακουλα που έχει κολλήσει  κάτω από τον κάδο και δεν μπορεί έστω να χορεψει από τον αέρα
μου έχει γίνει ασφαλής κατάργηση και περιμένω να αφαιρεθώ
η όρεξη για ζωή έχει φύγει ψηλά και τώρα πια διαπερνάει την τρύπα του όζοντος
δε μπορώ να γίνω καν θέαμα
έχω χυθεί κι απλώνομαι χωρίς κίνηση στο πάτωμα και το πιο ψηλό σημείο μου είναι το δάκρυ που χύνεται για να τραβηχτεί και να απορροφηθεί στο έδαφος πάλι
απέτυχα
έχασα
δεν υπάρχει εαυτός 

δεν υπάρχει κίνηση
μόνο μηδέν

harsh romana

massive attack - voodoo in my blood

ήμουν 15 χρόνων και βίωσα τον θάνατο του παππού μου και μετά από 40 μέρες της 3ης γιαγιάς μου και τότε ακούστηκε ένα κρακ που δεν κατάλαβα τι έσπασε αλλά το ένιωθα στο κορμί μου να σπαρταρά και να λερώνει την παραδεισένια ειρήνη που με γέμιζε και μου έδινε ηδονή και ευτυχία και τότε για πρώτη φορά αποφάσισα να γυρίσω την πλάτη μου για να μην υπάρχει μπροστά στα μάτια μου.

ήμουν 16 χρόνων και σκεφτόμουν ότι αυτό που σπαρταρά μέσα μου σαν ψάρι με γυάλινα λέπια θα φύγει ομοιοπαθητικά αν ξαναέρθει ο θάνατος ο θάνατος όμως δεν πέρασε ξανά τόσο κοντά αλλά άρχισε να φυτρώνει.

ήμουν 32 χρόνων ελαφρά ντυμένος και ελάχιστος. η harsh romana ήταν η μόνη διέξοδος γιατί είχε μια παγωμένη ησυχία που ακινητοποιούσε τα αποπνικτικά συναισθήματα που δεν χωρούσα.

ήμουν 32 χρόνων και απέφευγα να ρωτάω συχνά τον εαυτό μου πώς είμαι γιατί δεν είχε νόημα να σκαλίζω. βολευόμουν στην τυποποίηση της θωράκισης και προφύλαξης στο όνομα του σεβασμού και έτσι δημιουργούσα ενστικτώδη τικ ως συμπεριφορές απογυμνώνοντας το οποιοδήποτε τετ-α-τετ με το συναίσθημά μου. 

ήμουν 32 χρόνων, μα δεν είμαι πια. ο θάνατος που περίμενα να με ξυπνήσει μόνος του είναι ο δικός μου αφού "αν πεθάνεις πριν πεθάνεις δε θα πεθάνεις όταν πεθάνεις"

οι γονείς μου, όταν πέθανε ο παππούς μου που τον αγαπούσαν πολύ, ήταν χαρούμενοι και έτσι δεν επέτρεψαν τα αρνητικά συναισθήματα να μας λερώσουν την xatz romana. 

οι γονείς μου είναι ζόμπι που ζούνε από το να διοχετεύουν στους γύρω την ζωή που φτιάχνει η κοινότητα των ζόμπι και αυτό τους αρκεί και τους γεμίζει και καλοδεχονται όποιον θέλει να μπει αλλά το εισιτήριο δεν είναι να έχεις θεό μέσα σου αλλά το εισιτήριο είναι η δική μας η ζωή.

μαμά, μπαμπά, η προσευχή σας είναι ένα βουντού και πρόσκληση σε μια παραληρηματική τελετή θυσίας της ζωής για να νικήσετε τον θάνατο

minimize

i agapi den ine minimizer

i agapi kanei maximize 

o theos pou mou deiksate me eynouxizei

ematha oti gia na agapaw prepei na kanw minimize ton eafto mou 

kai etsi me afairesa

kai den mporeis na agapas enan elaxistopoiimemo

 

o elaxistos eaftos o nostalgos tis arxis, vlepei makria ton empristi

an me elaxistopoiisw toso pou den vlepw, den mporei na mou valw fwtia

eida tin koutalia kai den mpika na pnigw se aftin alla oute na kratisw to koutali

tin katapia kai den exw pia pou na pnigw

shut the sky

kateva katw re gamimene

kateva katw edw ine i zwi

ase to thanato stin isixia tou

ase tin isixia kai tin iremia

de vlepeis ti zwi pou pernaei

de vlepeis oti afineis na kylisei mesa apo ta xeria sou

kateva katw re gamimene

kateva katw kai min me paratireis

i zwi den exei teleiwsei

oso ki an tis symperiferesai etsi

i zwi kylaei ki as mi to thes

kateva katw re gamimene

kateva katw kai piase tin petra

piase tin petra sta xeria sou kai akou

xtypa sto kefali ton klinika zontano eafto

kai trexa na deis

i zwi yparxei akoma

kamia zwi den teleiwse

kateva katw re gamimene

kateva kai ela na zisoume

ela na zisoume kai oxi na paratiroume

gamimene

δεμενη - δενημε - μηδεν

 Gioumourtzina - Lobby Raver (not pan pan remix)

 

κάποιος μου είπε πως λουλούδια σαν κι εμένα ανθίζουν στα σκοτάδια
για αυτό πήρα τον σπόρο μου και τον πέταξα μακριά ως μια μαύρη τρύπα
για να μην ξετρυπώσει ποτέ ξανά στη γη το γένος το δικό μου

κάποια μου είπε γιατί δεν πάω εγώ στη μαύρη αυτή την τρύπα
«τς. η πιο ωραία ύπαρξη, αυτή που δε θα υπάρξει»
απάντησα με περιφρονητικό ύφος χωρίς να πολυσκέφτομαι τι μπορεί να σημαίνει

κάποιο μου είπε ότι κι ας μοιάζει με λουλούδι ίσως είμαι το ίδιο μια μαύρη τρύπα
πως κι αν ο κόσμος σάπισε, και άμα δεν ανθίζει
δε με υψώνει εμένανε το να τον απαξιώνω

the black bagel

σταμ x pari G - δύο ένα

μικρός, φοβόμουν ότι τα πάντα έχουν ειπωθεί
μικρός, φοβόμουν ότι ο κόσμος δεν θα έχει άλλο
μικρός, ήμουν συναισθηματικός
μικρός, ήμουν ευαίσθητος
μικρός, ήθελα ζωή
μικρός, ήθελα όλα

μικρό, μου έλεγαν ότι «μην ανησυχείς, όλοι το έχουμε περάσει»
μικρό, μου έλεγαν «όλα περνάνε, η ζωή η ίδια περνάει, περαστικά»
μικρό, το συναίσθημά μου δεν έβρισκε διέξοδο κι εγκλωβιζότανε μέσα μου
μικρό, το συναίσθημά μου μέσα μου λίμναζε και τελικά μαραινόταν
μικρό, το συναίσθημά μου όταν έλιωνε, γινότανε οξύ

<ανεκπλήρωτοι έρωτες/>
<emotional gaslight/>

μικρός. ματαιώθηκα

όσο μεγάλωνα, αποφάσισα ότι το συναίσθημα δε γίνεται να μένει
όσο μεγάλωνα, μετακόμιζα τα συναισθήματα στο δίπλα διαμέρισμα
όσο μεγάλωνα, δεν το χαιρετούσα κάθε που το συναντούσα
όσο μεγάλωνα, έκανα ότι το συναίσθημα δεν υπάρχει

όταν μεγάλωσα, αποφάσισα ότι πρέπει τα πάντα να έχουν ειπωθεί
όταν μεγάλωσα, αποφάσισα ότι πρέπει ότι ο κόσμος να μην έχει άλλο
όταν μεγάλωσα, είπα «ειδες αρκετά»
όταν μεγάλωσα, είπα φέρτε τον λογαριασμό

*log out of feelings*

μόνο μηχανικές κινήσεις για να θυμόμαστε ότι ζήσαμε

everything everywhere all at once

Popoli Dalpane Ensemble - Driving me backwards

 

το ίδιο πράγμα είναι σκηνή

από τον χειρότερο εφιάλτη μου 

και του καλύτερου ονείρου μου 

ταυτόχρονα

I COUNT MY AGE IN SPRINGS

Die arkitekt & Lena Platonos - Julian

φοράω γυαλιά ηλίου για να δηλώσω ευάλωτος σα φαραώ

ακουμπώ το μάγουλό σου για να νιώσεις την παλάμη μου και ακουμπώνουν

σπαθίζω κάθε τι μητρικό μην τυχόν και σταθεί εμπόδιο στην επελασή μου στον κόσμο και σταματήσω να ανθίζω

ξεσκαλίζω επιτέλους ξανά νέους παλιούς κόσμους να ξεσκίσω με μανία για να μπορέσω να νιώσω το εγώ μου να μεγαλώνει και να σταματήσω να νιώθω ότι απλώς την ζωή μου κοσκινίζω

κάθε άνοιξη βγάζω κοσκινίλες και ξύνομαι εμμονικά, σε όλο μου το σώμα

κάθε άνοιξη ψηλώνω όσο με κόντυνε το βάρος του χειμώνα

κάθε άνοιξη αυτός ο κόσμος μου ανήκει

κάθε άνοιξη μεγαλώνω

χούλιαν